Beheerskosten

Je bent hier:
< Terug

Het begrip beheerskosten houdt verband met fondsen, en dan vooral die van het actief beheerde type. Een fonds, beursgenoteerd of niet, wordt gemanaged door een fondsbeheerder. Deze past zich aan aan het profiel van de beoogde beleggers, defensief, neutraal of dynamisch. (Meer obligaties bij defensieve fondsen en meer aandelen voor dynamischere beleggers.) 

Daarnaast zal hij of zij vaak andere objectieven dienen. Zo focussen sommige vermogensbeheerders zich op dividenden, andere op waarde-aandelen (value investing naar benjamin Graham), groeibedrijven, noem maar op. Verder kunnen ook bepaalde regio’s (emerging markets, Europa, Verenigde Staten) beoogd worden, bepaalde sectoren (technologie, energie, grondstoffen, duurzame consumentengoederen) en ga zo maar door. 

Hogere beheerskosten bij actief beheerde fondsen

Steeds meer fondsen leggen zich toe op duurzame en ethische investeringen. Bij pensioensparen worden deze types steeds populairder. Om aan al die criteria te voldoen, moet de fondsbeheerder het mandje met aandelen actief opvolgen. De beloofde strategie volgend, moeten bepaalde aandelen misschien uit de portefeuille, andere gaan er na analyse in.

Als het gewicht van bepaalde sectoren, landen of bedrijven te groot wordt, dringt zich soms een herweging op. Dit actief beheer brengt kosten met zich mee, beheerskosten, uitgedrukt in een percentage per jaar. Deze lopende kostenpost verschilt van fonds tot fonds en kan bijvoorbeeld 2 procent bedragen.

Als u aanklopt bij uw bank, zullen ze vaak eigen fondsen voorstellen. Verschillende vermogensbeheerders, zoals BlackRock en Carmignac, stellen zich echter tot taak om fondsen te beheren en deze kunnen ook door banken worden aangeboden. Beursgenoteerde fondsen kunt u via de beurs makkelijk kopen en verkopen.

Lagere beheerskosten bij passief beheerde fondsen

Passief beheerde fondsen of ETF’s zijn beursgenoteerde fondsen die passief een mandje van aandelen in een index opvolgen. De beheerskosten zijn daar vanzelfsprekend een pak lager en liggen meestal ruwweg tussen de 10 en 80 basispunten. 

Alle fondsen moeten volgens de Europese regelgeving verplicht een zogenaamde KID opstellen, Key Information Document. Dit is een handig document van twee of drie pagina’s met info, zoals de kosten, het historische rendement, of het fonds accumulerend dan wel distributief is (en dus dividenden in het fonds investeert of uitkeert), etc.